İddia: "Kuran faizi yasaklayıp (2:275) ekonomik özgürlüğe karışır; bu çağdışı ve gereksizdir."
Kuran'ın gerekçesi: emek-risk yok, sömürü var
- Kuran alışverişi helal, faizi haram kılar (2:275) — ayrım, emek/risk taşıyan ticaret ile paradan-para üretiminin arasındadır.
- Faizi adaletsizlikle ilişkilendirir: "tevbe ederseniz anaparanız sizindir; ne haksızlık eder ne haksızlığa uğrarsınız." (2:279)
- Onu sahte büyüme sayar: "İnsanların malında artsın diye verdiğiniz faiz Allah katında artmaz." (30:39)
- Özellikle kat kat (tefeci) faizi vurgular: "kat kat artırılmış faiz yemeyin." (3:130)
Dürüst sınır
"Kuran ekonomiye karışıyor" demek, aslında bir değer tercihidir: Kuran serveti emek, risk ve dayanışma ekseninde kurar; borçluyu ezen kazancı reddeder. Bunun çağdışı mı, hâlâ geçerli bir adalet ilkesi mi olduğu iktisadî/felsefî bir tartışmadır — ayrıca modern faizin tümü mü, yoksa yalnız sömürücü/tefeci biçimi mi kastediliyor, bu da bir yorum meselesidir. Biz Kuran'ın gerekçesini koyuyoruz; "gereksiz/çağdışı" hükmü okuyucunundur.
Kaynak: Kur'an ayetleri (M. Okuyan meali). Metin/yorum ayrımıyla, abartısız ve saygılı sunulur.