İddia: "Kuran, köle/esir kadınlarla ('sağ ellerin sahip oldukları') evlilik dışı ilişkiye izin verir (4:3; 23:6). Bu, kölelik üstüne bir cinsel istismardır."
Bağlam ve Kuran'ın yönü
- Bu izin, dönemin kölelik kurumu içinde verilir — ki Kuran bu kurumu kısıtlar ve özgürlüğe doğru iter (→ Kuran köleliği neden açıkça yasaklamadı?).
- Kuran bu kadınları evliliğe yönlendirir: onlarla "sahiplerinin izniyle, mehirlerini vererek, iffetli biçimde" evlenin (4:25); "cariyelerinizden (evliliğe) uygun olanları evlendirin" (24:32).
- Zorla fuhşu yasaklar ve özgürleştirme sözleşmesini (mükâtebe) emreder (24:33).
- İffet, genel bir ilke olarak korunur (23:5).
Dürüst sınır
Bunu yumuşatmıyoruz: esarete bağlı bir cinsel ilişki, bugünün ahlak ölçütleriyle ağır biçimde sorunludur ve itirazın haklı bir yanıdır. Kuran'ın yaptığı, sınırsız bir cariyeliği onaylamak değil; onu evlilik ve özgürleşme yönüne kanalize eden, kölelik kurumuna bağlı tarihsel bir düzenlemedir. Kölelik kalkınca bu düzenlemenin zemini de kalkar. "Kuran cinsel istismarı över" demek metnin zorunlu sonucu değildir; ama tarihsel zorluğu da olduğu gibi kaydediyoruz.
Kaynak: Kur'an ayetleri (M. Okuyan meali). Metin/yorum ayrımıyla, abartısız ve saygılı sunulur.