İddia: "İçki ve kumar kişisel tercihtir; Kuran bunları yasaklayarak özgürlüğe müdahale eder."
Kuran'ın gerekçesi: zarar, fayda ve bağımlılık
Kuran yasağı keyfî koymaz, gerekçeli koyar:
- İçki ve kumar "şeytan işi bir pisliktir." (5:90)
- Toplumsal zarar: "Şeytan, içki ve kumarla aranıza düşmanlık ve kin sokmak … sizi Allah'ı anmaktan alıkoymak ister." (5:91)
- Tartı: "Her ikisinde de büyük günah ve insanlar için bazı çıkarlar vardır; günahları çıkarlarından büyüktür." (2:219) — yani fayda inkâr edilmez, ama zarar daha ağır görülür.
Dürüst sınır
Kuran burada bir değer tercihi yapar: bireysel hazdan çok, akıl-sağlık-aile-toplum zararını önceler. "Kişisel özgürlük mü, toplumsal zarar mı önce gelir" etik bir tartışmadır; modern toplumlar da kumar/uyuşturucuyu kısmen sınırlar. Yani bu, "akıl dışı bir dayatma" değil; gerekçeli bir tercihtir. Bu gerekçeyi yeterli bulup bulmamak okuyucunun değerlendirmesidir.
Kaynak: Kur'an ayetleri (M. Okuyan meali). Metin/yorum ayrımıyla, abartısız ve saygılı sunulur.