İddia: Kuran "Allah'a, Resûl'e ve emir sahiplerine itaat edin" (4:59) der; "Resûl'ün size verdiğini alın, yasakladığından kaçının" (59:7) der; "Resûlullah'ta güzel örnek (üsve)" vardır (33:21). Öyleyse Peygamber'in Kuran-dışı sünneti bağımsız ve bağlayıcı bir kaynaktır.
Kuran'da Resûl'ün tanımlı görevi
Kuran, Peygamber'in görevini tekrar tekrar tebliğ/beyan olarak çizer:
- "Resûl'e düşen, sadece tebliğdir." (5:99; ayrıca 16:35; 24:54)
- "Sana düşen yalnız tebliğdir." (42:48)
- "Sen ancak bir öğüt vericisin; onların üzerinde zorba değilsin." (88:21-22)
"Resûl'e itaat" neyi kapsar?
- "Kim Resûl'e itaat ederse Allah'a itaat etmiş olur." (4:80) — Resûl vahiyle hükmettiği için, ona itaat getirdiği vahye itaattir.
- "Sana Kitab'ı hak ile indirdik ki insanlar arasında … hükmedesin." (4:105) — Peygamber'in hükmünün dayanağı da Kitap'tır.
- 59:7'nin bağlamı: Haşr sûresi, fey/ganimet taksimidir; "size verdiği" buradaki maddi paydır — bağlamından koparılıp "her sözü" diye genellemek zorlamadır.
Dürüst sınır
Bu ayetler Peygamber'e itaati emreder — bu tartışmasızdır. Tartışmalı olan yorumdur: bu itaat, Kuran-dışı bağımsız ve bağlayıcı bir sünnet külliyatı mı gerektirir, yoksa vahyin tebliği ve uygulanması mıdır? Geleneksel okuma birincisini, Kuran-merkezli okuma ikincisini söyler. İkisini de kaynağıyla verdik; tek tarafı "kesin" ilan etmiyoruz.
Kaynak: Kur'an ayetleri (M. Okuyan meali). Metin/yorum ayrımıyla sunulur.