← السورة 12

12:17

قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَآ إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِندَ مَتَـٰعِنَا فَأَكَلَهُ ٱلذِّئْبُ ۖ وَمَآ أَنتَ بِمُؤْمِنٍ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صَـٰدِقِينَ

كلمة بكلمة

قَالُوا۟
They said
فعل
الجذر: قول
الإعراب
قَالُفعل — ماضٍ، غائب مذكر جمع
وا۟اسم — ضمير، لاحقة، غائب مذكر جمع
يَٰٓأَبَانَآ
O our father
اسم
الجذر: أبو
الإعراب
يَٰٓحرف جر — نداء، سابقة
أَبَااسم — مذكر مفرد، منصوب
نَآاسم — ضمير، لاحقة، متكلم جمع
إِنَّا
Indeed, we
حرف جر
الإعراب
إِنَّحرف جر — منصوب
ااسم — ضمير، لاحقة، متكلم جمع
ذَهَبْنَا
[we] went
فعل
الجذر: ذهب
الإعراب
ذَهَبْفعل — ماضٍ، متكلم جمع
نَااسم — ضمير، لاحقة، متكلم جمع
نَسْتَبِقُ
racing each other
فعل
الجذر: سبق
الإعراب
نَسْتَبِقُفعل — مضارع، متكلم جمع
وَتَرَكْنَا
and we left
فعل
الجذر: ترك
الإعراب
وَحرف جر — حرف عطف، سابقة
تَرَكْفعل — ماضٍ، متكلم جمع
نَااسم — ضمير، لاحقة، متكلم جمع
يُوسُفَ
Yusuf
اسم
الإعراب
يُوسُفَاسم — اسم علم، مذكّر، منصوب
عِندَ
with
اسم
الجذر: عند
الإعراب
عِندَاسم — ظرف مكان، منصوب
مَتَٰعِنَا
our possessions
اسم
الجذر: متع
الإعراب
مَتَٰعِاسم — مذكّر، مجرور
نَااسم — ضمير، لاحقة، متكلم جمع
فَأَكَلَهُ
and ate him
فعل
الجذر: أكل
الإعراب
فَحرف جر — حرف عطف، سابقة
أَكَلَفعل — ماضٍ، غائب مذكر مفرد
هُاسم — ضمير، لاحقة، غائب مذكر مفرد
ٱلذِّئْبُ
the wolf
اسم
الجذر: ذأب
الإعراب
ٱلحرف جر — معرفة، سابقة
ذِّئْبُاسم — مذكّر، مرفوع
وَمَآ
But not
حرف جر
الإعراب
وَحرف جر — حرف استئناف، سابقة
مَآحرف جر — نفي
أَنتَ
you
اسم
الإعراب
أَنتَاسم — ضمير، مخاطب مذكر مفرد
بِمُؤْمِنٍ
(will) believe
اسم
الجذر: أمن
الإعراب
بِحرف جر — حرف جر، سابقة
مُؤْمِنٍاسم — اسم فاعل، مذكّر، نكرة، مجرور
لَّنَا
us
حرف جر
الإعراب
لَّحرف جر — حرف جر، سابقة
نَااسم — ضمير، متكلم جمع
وَلَوْ
even if
حرف جر
الإعراب
وَحرف جر — حرف عطف، سابقة
لَوْحرف جر — شرط
كُنَّا
we are
فعل
الجذر: كون
الإعراب
كُفعل — ماضٍ، متكلم جمع
نَّااسم — ضمير، لاحقة، متكلم جمع
صَٰدِقِينَ
truthful
اسم
الجذر: صدق
الإعراب
صَٰدِقِينَاسم — اسم فاعل، مذكر جمع، منصوب

الترجمة

AR

قالوا: يا أبانا إنا ذهبنا نتسابق في الجَرْي والرمي بالسهام، وتركنا يوسف عند زادنا وثيابنا، فلم نقصِّر في حفظه، بل تركناه في مأمننا، وما فارقناه إلا وقتًا يسيرًا، فأكله الذئب، وما أنت بمصدِّق لنا ولو كنا موصوفين بالصدق؛ لشدة حبك ليوسف.

Tafsir al-Muyassarfree-distribution

TR

Akşam üstü ağlayarak babalarına geldiklerinde: "Ey babamız! İnan olsun biz yarış yapıyorduk; Yusuf'u eşyamızın yanına bırakmıştık; bir kurt onu yedi. Her ne kadar doğru söylüyorsak da sen bize inanmazsın" dediler.

Diyanet İşleriall-rights-reserved

Dediler ki: "Ey babamız! Biz gittik, aramızda yarış yapıyorduk. Yusuf'u da eşyamızın yanına bırakmıştık. Bir de baktık ki, onu kurt yemiş. şu anda biz doğru da söylesek, yine de sen bize inanacak değilsin."

Elmalılı Hamdi Yazırpublic-domain

“Ey babamız! Biz Yusuf’u eşyamızın yanında bırakmış bir şekilde yarışmak üzere (yanından) uzaklaşmıştık. (Ne yazık ki) kurt onu yemiş! Biz doğru söyleyenler olsaydık da sen asla bize inanacak değilsin.” demişlerdi.

Mehmet Okuyanall-rights-reserved

EN

They said: "O our father! We went racing with one another, and left Joseph with our things; and the wolf devoured him.... But thou wilt never believe us even though we tell the truth."

A. Yusuf Alipublic-domain

They said, ‘We went off racing one another, leaving Joseph behind with our things, and a wolf ate him. You will not believe us, though we are telling the truth!’

M.A.S. Abdel Haleemall-rights-reserved

Saying: O our father! We went racing one with another, and left Joseph by our things, and the wolf devoured him, and thou believest not our saying even when we speak the truth.

M. Pickthallpublic-domain

They said, "O our father, indeed we went racing each other and left Joseph with our possessions, and a wolf ate him. But you would not believe us, even if we were truthful."

Saheeh Internationalall-rights-reserved

أين تظهر هذه الآية